Evlilik, parayla satın alınamayan şeylerin eşten istenmesidir; öpüşünün, gülüşünün, ellerinin sıcaklığı gibi.

Evlilik; yokluk günlerinde dayanışmayı, hastalıkta onunla birlikte uykusuz kalabilmeyi göze alabilmektir.

Evli olmak, ev içinden başka yerde sevgiyi aramamak değil, aranmasına gerek kalınmayacak yerdir.

Anne babanın o görkemli koruyucu gölgesini, o derin sevgisini ilk önce aile içinde öğrenir insan. Daha sonra sevginin bir başka boyutunu eşinde yaşamaya başlar. Aile içinde yaşanan sevgi ile evlilikte yaşanan sevginin farklı boyutları vardır. Sonuçta karı koca ile yaşananlar ayrı, anne baba ile yaşananlar ayrı şeylerdir.

Evlilikte birinci görev kadına düşer!

“Yuvayı yapan dişi kuştur” söylemi boş yere söylenmiş bir söz değildir.

Kadın, kocasının içsel dünyasına girip bir çocuğu sever gibi sevmesini öğrenebilirse hem kendini sevdirecek hem de çocuklarına baba olabilecek adamı yetiştirip, büyütmüş olacaktır.

Çünkü, erkeği büyüten kadının sevgisidir.

Erkek, karısını kendisine en yakın bir dost, bir sırdaş, geleceğinin ortağı, yatağını ısıtan en tatlı sevgili, çocuğunun anası olarak koruyup........

© Hürses