Hukuk sektöründeki asıl dönüşüm, avukatların ChatGPT veya Claude kullanmaya başlaması olmayabilir. Daha köklü bir değişimden söz ediyoruz:

“Hukuk bürosunun kendisinin, iş akışlarının, insan kaynağının, bilgi yönetiminin ve hatta ekonomik modelinin en baştan yapay zeka etrafında tasarlanması.”

Bu ayrımı görünür kılan güncel örneklerden biri, Helsinki merkezli yeni hukuk bürosu Brahe.

Yeni tanıtılan Brahe, kendisini bir LegalTech şirketi ya da deneysel bir proje olarak değil, doğrudan “AI-native” bir hukuk bürosu olarak konumlandırıyor. Antti Innanen’in ifadesiyle yaklaşımın özeti oldukça net:

“AI is the operating system, not the lawyer.”

Yani: Yapay zeka avukat değil; işletim sistemi.

Bence üzerinde durulması gereken asıl cümle de tam olarak bu. Çünkü bugün hukuk sektöründe “yapay zeka kullanmak” ile “hukuk hizmetini yapay zeka etrafında yeniden tasarlamak” çoğu zaman aynı şeymiş gibi konuşuluyor. Oysa değiller.

-AI-enabled bir hukuk bürosu ile AI-native bir hukuk bürosu aynı şey değil.

Bugün bir avukatın yapay zeka ile sözleşme taslağı hazırlaması, uzun bir dosyayı özetletmesi, emsal araştırmasında destek alması veya yazışmalarını hızlandırması artık olağanlaşmaya başlayan kullanım biçimleri. Ancak burada mevcut hukuk bürosu değişmiyor. Aynı organizasyon yapısı, aynı dosyalama mantığı, aynı iş bölümü, aynı onay zinciri, aynı fiyatlandırma modeli korunuyor; yalnızca bu yapının içerisine yeni bir teknoloji ekleniyor. Bu, AI-enabled bir model.

AI-native yaklaşım ise başka bir soru soruyor:

“Bu hukuk bürosunu bugün sıfırdan kursaydık ve elimizde bu teknoloji zaten var olsaydı, işi yine aynı şekilde mi organize ederdik?”

Brahe’nin ilginç tarafı burada ortaya çıkıyor. Büro, kendi açıklamasında yapay zekanın sonradan mevcut yapıya “eklenmediğini”; organizasyonun en baştan bu teknoloji temel alınarak tasarlandığını söylüyor. Brahe’nin geliştirdiği sistem, bir hukuki işin türünü belirliyor, ilgili workflow’ları devreye sokuyor, araştırma yapıyor, ilk taslakları hazırlıyor, çıktıları doğruluyor ve sorumlu avukata öneriler sunuyor. Nihai sorumluluk ise avukatta kalıyor. Bu nedenle Brahe örneğinde yapay zeka yalnızca “belge yazan bir araç” değil. Dosyanın nasıl hareket edeceğini belirleyen altyapının parçası. Bu ayrım küçük görünse de hukuk bürolarının geleceği açısından oldukça büyük sonuçları olabilir.

-Rekabet avantajı hangi modeli kullandığınız olmayabilir.

Antti Innanen’in röportajdaki bir başka tespiti bence en az hukuk bürosunun kendisi kadar önemli. Innanen’e göre foundation model’ler giderek birbirinin yerine kullanılabilir hale geliyor. Dolayısıyla uzun vadede rekabet avantajını yaratan unsur, yalnızca hangi modeli kullandığınız değil; o modelin etrafında hangi işletim sistemini kurduğunuz. Bu fikir hukuk sektörü açısından önemli bir kırılmaya işaret ediyor. Bugün sıkça şu soruları soruyoruz:

· “Claude mu daha iyi?”

· “Hangi model sözleşme incelemesinde daha başarılı?”

Fakat modeller geliştikçe ve performans farkları belirli alanlarda daraldıkça hukuk büroları açısından daha kritik sorular şunlar olabilir:

- Yapay zeka hangi veri kaynaklarına erişiyor?

-Büronun geçmiş dosyaları ve kurumsal bilgi birikimi nasıl yapılandırılmış?

-Hangi görev ne zaman AI sistemine aktarılıyor?

-Hangi çıktılar insan denetimine tabi?

-Hangi risk seviyesinde ikinci bir kontrol gerekiyor?

-Sistem yapılan hatalardan nasıl öğreniyor?

-Ve belki de en önemlisi: Büronun yıllar içinde oluşturduğu mesleki bilgi, teknoloji tarafından kullanılabilir bir kurumsal hafızaya dönüşebiliyor mu?

Bu durumda geleceğin hukuk bürosunun teknolojik........

© Hukuki Haber