Merhaba Yeşim Hanım, 2007 doğumlu bir oğlum var, ben ise 1980 doğumluyum. Aramızdaki kuşak farkını son yıllarda çok daha fazla hissetmeye başladım. Oğlum her şeyin hızlı ve kolay olmasını istiyor. Sürekli dijital dünyada vakit geçiriyor; bir şeyler üretmekten, emek vererek elde etmekten pek hoşlanmıyor. Her şey önüne hazır gelsin istiyor gibi hissediyorum. Kendisine yaşına uygun sorumluluklar vermeye çalıştığımda “Ben daha küçüğüm” diyor. Yaz tatillerinde kısa süreli de olsa çalışmasının, hayatı ve paranın değerini anlamasına katkı sağlayacağını düşündüğüm için öneriyorum. Ancak “Kimsenin çocuğu çalışmıyor, ben neden çalışayım? Zaten paraya ihtiyacımız yok” diye karşı çıkıyor. Ona sorumluluk almanın, emek vermenin hayatın gerçekleriyle tanışmanın önemini anlatmaya çalışıyorum ama sanki söylediklerim ona hiç ulaşmıyor. Beni dinlemiyor ya da dinlese bile önemsemiyor gibi geliyor. Bu yaş grubundaki gençlerle nasıl iletişim kurulmalı? Sürekli öğüt veren bir baba olmak istemiyorum ama söylediklerimi duymasını istiyorum. Onunla aramdaki iletişimi nasıl güçlendirebilirim?

Yeşim Tijen’in cevabı:

Merhaba sevgili okurlar, size de merhaba sevgili okurum;

“Aile, bazen insanı fırtınadan korur, bazen de fırtınanın kendisidir” demişler siz de oğlunuzla böylesi fırtınalı bir ilişki yaşamak istemezsiniz diye düşünüyorum. O yüzden de oldukça hassas davranmalısınız. Çocuğunuzun sizin çalışma hayatına girerek sorumluluk taşımayı öğrenmesini istemenize karşın “Benim arkadaşlarımın hiçbiri çalışmıyor. Bizim paraya ihtiyacımız yok ki” demesi onun çevresinden ne kadar etkilediğini gösteriyor. Siz o zaman ne yapacaksınız? Oğlunuza en güzel örnek olmaya çalışacaksınız yani hayatı ona kendinizden öğreteceksiniz. Hiçbir baskı uygulamadan, savaşa, kavgaya girmeden, çatışmadan… Baskıyla kimseyle gerçek anlamda yol alamaz zaten kendi hayatınızdaki doğruluk, iyilik, sorumluluklarınıza sahip çıkan hallerinizle çocuğunuzun zihnine dolayısıyla hayatına imzanızı atabilirsiniz. Çocuklar her şeyi konuşmasalar da her şeyi gözlemlerler ve gerektiğinde hayatlarında uygulamayı da bilirler. Sizin endişelerinizi anlıyorum ama hayat geriye doğru akmıyor........

© HTHayat