Son dönemde, bir içeriği kurgularken ya da sadece bir şeyler izlemek isterken kendimi korkunç bir döngünün içinde buluyorum. Fark ettiniz mi, artık hiçbir şeye sabrımız kalmadı. Bir ses kaydını dinlerken parmağımız hemen "1.5x" ya da "2x" butonuna gidiyor. Bir videoyu izlerken sürekli ileri sarıyoruz. Hatta bir filmi izlerken bile arkada telefonumuzdan başka bir ekrana bakma ihtiyacı hissediyoruz.

Bize sürekli zaman kazandırdığını iddia eden teknoloji, nasıl oldu da bizi saniyelerin peşinde koşturan birer zaman fakirine dönüştürdü?

Tasarım dünyasında bir görseli üretmek, bir fikri olgunlaştırmak zaman ister biliyorsunuz ki. Yani, ışığın nereye düşeceğini, hangi rengin hangi duyguyu tetikleyeceğini düşünmek bir süreçten geçer. Ancak bugün her şey o kadar hızlı ilerliyor ki, "hızlı tüketim" canavarı bizim derinlemesine düşünme yetimizi elimizden alıyor.

Biz hayatı hızlandırdıkça, aslında ondan aldığımız........

© Hedef Halk