Yıllardır çalışma hayatında en çok duyduğum cümlelerden biri şu:

Peki gerçekten bitti mi?

Eğer gerçekten bittiyse, neden bugün hâlâ yüz binlerce belediye şirket işçisi aynı soruları sormaya devam ediyor?

Neden aynı belediyede, aynı müdürlükte, aynı masada, aynı işi yapan iki çalışanın hakları birbirinden farklı?

İşte tam da bu soruların cevabını konuşmanın zamanı geldi.

696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile önemli bir değişiklik yapıldı. Personel çalıştırılmasına dayalı hizmet alımı kapsamında çalışan birçok taşeron işçi belediye şirketlerine geçirildi.

Bu düzenleme elbette çalışma hayatı açısından önemli bir adımdı.

Ancak geçen yıllar bize gösterdi ki sorun tamamen çözülmedi.

Çünkü sistem değişti, fakat statü tartışmaları devam etti.

Bugün belediye şirketlerinde görev yapan binlerce emekçi, belediyenin asli hizmetlerini yürütüyor.

Parkları onlar temizliyor.

Yolları onlar onarıyor.

Kültür merkezlerini onlar işletiyor.

Fen işlerinde, temizlikte, ulaşımda, sosyal hizmetlerde, destek birimlerinde kamu hizmetini onlar sürdürüyor.

Vatandaş açısından bakıldığında belediye personeli ile belediye şirket işçisi arasında hiçbir fark görünmüyor.

Ancak mevzuata bakıldığında aynı şeyi söylemek mümkün değil.

İşte asıl tartışma da burada başlıyor.

Çalışma hayatında yıllardır savunduğum temel ilkelerden biri şudur:

Eşit işi yapan insanlar, eşit haklara sahip olmalıdır.

Bir........

© HalkTV