Son yıllarda en sık duyduğumuz cümlelerden biri şu:

“Gençler çalışmak istemiyor.”

Peki gerçekten öyle mi?

İş arayan milyonlarca gence biraz yakından baktığımızda bambaşka bir tablo görüyoruz. Gençler çalışmayı değil; düşük ücretle, güvencesiz koşullarda, uzun mesailerle ve karşılığını alamadıkları bir düzen içinde emek vermeyi reddediyor.

Bir gencin yıllarca eğitim alıp diplomasını cebine koyduktan sonra asgari ücretin bile altında maaş teklifleriyle karşılaşması, haftanın altı hatta yedi günü çalışmasının beklenmesi, fazla mesaisinin karşılığını alamaması ve buna rağmen “tecrüben yok” denilerek değersizleştirilmesi yalnızca ekonomik bir sorun değildir. Bu durum, çalışma hayatında emeğin değerini aşındıran ciddi bir sosyal adaletsizliktir.

Genç işsizliği yalnızca istihdam sorunu değildir. Aynı zamanda umut, gelecek ve adalet sorunudur.

Çünkü gençler sadece iş aramıyor; geleceklerini arıyor.

Kendi evine sahip olmanın hayal, otomobil sahibi olmanın lüks, aile kurmanın ise ertelenen bir hedef hâline geldiği bir dönemden geçiyoruz. Üstelik birçok genç, yıllarca prim ödeyip ödeyemeyeceğini, emekli olup olamayacağını dahi sorguluyor. Böylesine belirsiz bir ortamda geleceğe güvenle bakabilmek her geçen gün daha da zorlaşıyor.

Teknoloji çağında yaşamamıza rağmen gençlerin bilgiye ve teknolojiye erişimi bile ekonomik nedenlerle zorlaşıyor. Eğitim, üretim ve mesleki gelişim için vazgeçilmez olan bilgisayarlar, tabletler ve cep telefonları; yüksek fiyatlar, ÖTV ve KDV gibi vergi yükleri nedeniyle birçok genç için ulaşılması güç araçlara dönüşmüş durumda. Oysa teknoloji artık bir lüks değil; eğitimin,........

© HalkTV