Geçmiş yüzyıllarda her çocuk, dünyanın kendisinin gördüğü kadar ve yaşadığı gibi olduğunu zannederdi herhalde.. Ama bugün en otoriter ülkelere bile sızan dijital iletişim ağı dünyayı gerçekte olduğu gibi gösteriyor.

Herkes her şeyi görüyor. Bir başka hayatın mümkün olduğunu biliyor.

Mesela, kimi çocuklar Dünya Kupası için statları dolduran kalabalıkla birlikte eğleniyor, heyecanlanıyor.. Norveç’te minikler maç saatini beklerken öğretmenleriyle birlikte o bildik kürek çekme ritüeline katılıyor.

Aynı sırada İran’da çocukların başına bombalar yağıyor. Gazze’de aç karnına yatılan uykularda, tadı çoktan unutulmuş yemeklerin rüyaları görülüyor. Ne hazin ki, bazen o uykulardan uyanılamıyor. Çocuk mezarlarına yenileri ekleniyor.

Bu satırları yazarken 13 yıl önce Gezi eylemlerinde dövülerek öldürülen Ali İsmail Korkmaz’ı anıyorduk.

Elbette Berkin evladımızı ve bugünkü otoriter rejimin işaretlerini veren tüm o vahşi saldırıların kurbanlarını da!

Onlar, toprak altında adaletin tecelli edeceği günü bekliyor.Tek suçu İstanbul’u kazanmak olan İmamoğlu ve arkadaşları gibi.

Sanığa savunma hakkı vermemek ne demek?Selahattin Demirtaş 14 gün.. 12 Eylül darbesi sonrasında DİSK Genel Başkanı Abdullah Baştürk 109 gün savunma yaptı.

Sonra geldik Yeni Türkiye’ye..........

© HalkTV