Haluk Levent hakkında ortaya saçılan iddialar yenir yutulur türden değil.

Ortada MASAK raporlarından savcılık dosyalarına, kamuoyuna yansıyan çeşitli iddialardan, bunlara karşı yapılan açıklamalara kadar uzanan bir süreç var. Hukuki sonucun ne olacağını bugün kimse bilmiyor. Belki ağır bir mahkumiyet alacak, belki kısmen beraat edecek, belki de yargılama bambaşka bir yere evrilecek.

Ama Türkiye’nin asıl problemi, bu dosyanın nasıl sonuçlanacağından çok daha eski.

Çünkü biz yine aynı filmi izliyoruz.

Bir kesim “Ben zaten biliyordum.” diyerek geçmişe dönük bir bilgelik inşa ediyor.

Bir kesim “Kandırıldık.” diye hayal kırıklığını anlatıyor.

Düne kadar aynı fotoğraf karelerine girenler, bugün aynı kişiyi sadece muhalefete izafe edip “Bakın, ne kadar kolay kandırılıyorsunuz.” diye rakiplerini aşağılıyor.

Sanki mesele sadece Haluk Levent’miş gibi…

Değil. Mesele bizim kahraman üretme bağımlılığımız.

Türkiye’nin ortak problemi kötü insanlar değildir.

İyi olduğuna inanılan insanların denetlenmesini ayıp sayan kültürdür.

Biz başarı ile ahlakı birbirine karıştırıyoruz.

Bir insan çalışkansa, başarılıysa, fedakâr görünüyorsa zihnimizde görünmez bir denklem kuruluyor:

Başarılıysa iyi biridir.

İyi biriyse dürüsttür.

Dürüstse zaten denetlenmesine gerek yoktur.

İşte tam burada hata yapıyoruz.

Çünkü ahlak ile hesap verebilirlik aynı şey değildir.

İyi niyet ile kurumsal güvence aynı şey........

© Habertürk