Hayatın akışı içerisinde bazen durup etrafımıza bakarız; gördüğümüz manzara karşısında içimizde sessiz bir burkulma hissederiz. Söz verip unutanlar, en dar günümüzde bir rüzgar gibi savrulanlar, küçük çıkarlar uğruna dostlukları harcayanlar ya da sadece “ben” diyerek etrafındaki kırık kalpleri görmezden gelenler… Hayal kırıklığı, ne yazık ki modern insanın en sık tattığı, ne gariptir ki bir o kadar da alışamadığı o acımtırak tatlardan biridir.

Oysa insan olmak; bu dünyada başkasının yükünü omuzlayabilmek, bir yaranın kabuğuna üfleyebilmek, ahde vefa gösterebilmek demektir. Peki, etrafımızdaki bu onca hayal kırıklığına rağmen kendi iç dengemizi, sevgimizi ve insanlığımızı nasıl koruyacağız?

Beklentileri Doğru Tartmak ya da Kendini Korumak

Çoğu hayal kırıklığının kökünde, başkalarına biçtiğimiz ama onların taşıyamayacağı kadar ağır gelen anlamlar yatar. Herkesin kalbi aynı zenginlikte atmıyor; herkes aynı........

© Haberton