Bir meslek öldüğünde arkasından kim ağlar? Bu soruyu ilk duyduğunuzda kulağa tuhaf gelebilir. Çünkü biz artık mesleklerin öldüğünü değil, “çağa ayak uyduramadığını” söylemeyi tercih ediyoruz. Oysa bazı meslekler zamana yenilmedi; biz onları terk ettik.

Bir zamanlar her mahallenin tanıdığı bir saat tamircisi vardı. Bozulan bir saatin yenisi alınmaz, tamir edilirdi. Ayakkabının tabanı açıldığında çöpe atılmaz, mahalledeki kunduracının yolunu tutardı insanlar. Kalaycıların sesi sokaklardan yükselir, eski bakır kaplar yeniden hayata dönerdi. Fotoğrafçılar yalnızca vesikalık çekmez, ailelerin hafızasını da saklardı.

Bugün ise birçok genç, bu mesleklerin adını dahi........

© Haberton