Bir zamanlar odaların duvarlarını Çıtır Kızlar’ın posterleri süslüyordu. Sonra Hepsi geldi… Bugün ise Manifest ve K-pop etkisiyle şekillenen yeni nesil müzik grupları milyonlarca çocuğun hayatında yer alıyor.

Aslında isimler değişiyor ama hikâye değişmiyor.

Çünkü çocuklar sadece bir şarkıyı dinlemiyor. Hayran oluyor. Taklit ediyor. Benimsiyor. Kimliğinin bir parçası hâline getiriyor.

Tam da bu yüzden bugün konuşmamız gereken şey müzik değil; çocukluk.

Psikoloji bize hayranlığın neden bu kadar güçlü olduğunu yıllardır anlatıyor. Literatürde “parasosyal ilişki” olarak tanımlanan bu durum, çocuğun ya da gencin hiç tanımadığı bir sanatçıyla tek taraflı ama duygusal olarak gerçek bir bağ kurmasıdır. Beynimiz, bu bağı çoğu zaman gerçek sosyal ilişkilerimize benzer şekilde işler. Bu nedenle çocuklar sevdikleri sanatçı gibi giyinmek, konuşmak, dans etmek ve onun gibi görünmek ister.

Özellikle ön ergenlik dönemi, “Ben kimim?” sorusunun cevabının arandığı en hassas dönemlerden biridir. Bu yaşlarda ait olunan gruplar ve rol modeller, kimlik........

© Haberton