Toplum, o kadar *rızalığa* uzak kaldı ki neredeyse *hiç kimse kimseden razı olamıyor…*

Durum o kadar vahim ki devlet, dava süreçlerini kısaltmak amacıyla *arabuluculuk müessesesini mecburi hâle getirdi*. Bunda bile rıza yok. Siz, düştüğümüz durumu buradan anlayın.

*Rıza kalpten çıktıktan sonra onu kitaba yazsan ne yazar?* Yine olmuyor, yine olmuyor. *Arabuluculuk da para etmiyor; mahkeme ve dava süreçleri adli sistemimizi adeta kilitlemiş durumda.*

Bu tıkanıklık bize cemiyetin mutsuzluğunu, şükürsüzlüğünü ve haset hâlini ortaya koyuyor.

Geçenlerde bir arkadaşım “*abi sana birşey danışacağım diye” beni aradı. Ses tonu ve heyecanından ihtilaflı bir konu olduğunu hemen anladım zira her gün buna benzer telefonlar alıyorum elhamdulillah. Zira konu bana geldiyse bir sulh kapısı aralama şansım doğuyor bu da beni çok mutlu ediyor . Size bir sır vereyim ; o günüm acayip bereketli geçiyor inanın.* Malatya yöresinde sıkça söylenen güzel bir söz vardır *“ Bir delik aç ki nefes alasın”* ne anlamlı bir söz…Hele de ticaret yapan insanlar için . Kapıların kapanması bizden başka kime zarar verir........

© Habername