Yine Birleşmiş milletler tarafından çıkan bir gün diyebiliriz.

8 Mart 1857 tarihinde ABD'nin New York kentinde 40 bin dokuma işçisi daha iyi çalışma koşulları için greve yapmış. Polisin işçilere saldırması, işçilerin fabrikaya kilitlenmesi ve sonrasında çıkan yangında 129 kadın işçi hayatını kaybetmiş.

Birleşmiş Milletler Genel Kurulu, 16 Aralık 1977 tarihinde 8 Mart’ın “Dünya Kadınlar Günü” olarak anılmasını kabul eder.

Türkiye’de bazı dönemler de yasaklanmış olsada 2000’li yıllar sonrası sürekli hale geldi diyebiliriz. Eğitim hayatı kısıtlanan kızlarımız elbette ki hala var. Bu kısıtlamaları görecek merciler de elbette var. Bizler bu günlerin altında yatan nedenleri araştırmakla mükellef kimseler değiliz. Bugün eğitim özgürlüğü, sosyal hayat özgürlüğü, siyasi kimlik belirleme özgürlüğü, sağlık özgürlüğü kısıtlanan bireyler varsa bunları görmesi gereken kuramlarda vardır.

Geçtiğimiz ay Müge Anlıya bir ihbar gelmişti. Bayanın biri kız kardeşini boş bir odaya çırılçıplak bir divanın üstüne koymuş. Komşular görmüş şikayet edilmiş. Sosyal hizmetler gelmiş, polis gelmiş. Kimse bir şey yapmamış. Kız bir deri kemik kalmış.

Müge Anlıya şikayet edilince bir deri kemik kalan kız o evden savcılık izni ile alındı. İşte bizim işlerimiz bu şekilde oluyor. Kadın hakkıymış nerde bu hak? Yaşama hakkı........

© Habername