Anneler evlatların üzerin hep titrer. Babalar zalim değildir elbette. Onlar da titrer ama onların duyguları sakin ve gizli kalır. Bu nedenle annenin şefkat ve merhameti daha belirgin olarak görülür.

Anne babalar evlatlarını hep yakınında ve mutlu görmek ister. Mesela bir anne baba için oğlunu yetiştirip askere göndermek hem bir gurur kaynağı hem de gözyaşıyla süslenecek bir hüzündür. İkisini hep beraberce yaşarız.

Geçen ay Burkina Faso için hazırlıklarımız var. Bizim Yusuf’un annesinden alınıp, Burkina Faso’ya iletecek emanetler varmış. “Baş üstüne” deyip adrese doğru yola çıktık. Yaşlı annesi apartmanda asansöre zorla koyduğu üç valiz dolusu eşyayı indirmeye çalışıyordu. Bu valizlerin ulaşacağı yerde evladı var, gelini var, torunları var. Kim bilir içine neler koydu… Eşyaları asıl hafifleten de onun içine koymaya çalıştığı muhabbetiydi.

Valizleri teslim alırken annenin bir cümlesi benim yüreğime ok gibi saplandı. “Hocam ben on beş yıldır böyle valiz........

© Habername