Somali Günlükleri – 9

ZİL ÇALAR, DÜNYA DEĞİŞİR

Bir Milletin Vicdanı Bagaja Sığmaz

Hayatımda yepyeni bir dönem başlıyor. Ama bazı başlangıçlar, sadece bir hayatı değil; bir bakışı değiştirir.Yetim duyarlılığının şahikası olan bu eğitim kompleksi, dünyanın pek çok bölgesinde açılmış iyilik kapılarından yalnızca biri. Görev yapacağım yer de o kapılardan birinin eşiği. Ama buradaki görevim sadece sınıfta Türkçe dersiyle sınırlı değil; aynı zamanda bu bölgedeki yardımların koordinasyonunu da yürüteceğim.

Deniz Feneri Derneği Ankara Şubesi'nin, Tahiroğlu Ailesi'nin büyük desteğiyle hayata geçirdiği bu kurumda görevlendirilmek…

Resim 1 Tahiroğlu Eğitim Külliyesi/Buhodle

Bu bir görev değil. Bu bir çağrı.

Bu bir meslek değil. Bu bir emanet.

Türk insanının merhameti, mazlum coğrafyalarda can suyu olmaya devam ederken, bu akışın içinde olmak…

Bazı şeyler anlatılmaz. Ancak yaşandıkça insanın içine

Eğitim, insanın dünyaya verdiği anlamı büyütür. Ama aynı zamanda omzuna bir ağırlık bindirir.

O ağırlık… İnsanı ya ezer, ya da büyütür.

Kampüs girişinde iki dil yan yana: "İsmet ve Fatma Tahiroğlu Eğitim Külliyesi."

Yanında Deniz Feneri'nin logosu. Sekiz yıldır orada.

Trabzonlu Tahiroğlu Ailesi, anne ve babalarının adını dünyanın bu unutulmuş köşesine emanet etmişti.

Üç yüz bin dolarlık bir inşaat… Ama mesele beton değil.

Her ay akan on bin dolar… Ama mesele para değil.

Yatakhane… Yemekhane… Mescit… Derslik…

Ramazan erzakı… Kurban… Yetim hamilikleri…

Bu bir bağış değil. Bu bir akış.

Nefes alan, dolaşan, büyüyen bir merhamet sistemi.

Bazı isimler yazılmaz, kazınır. Bazı iyilikler yapılmaz, bırakılır.

Ve bırakılan iyilikler, zamanın aşındıramadığı tek izdir.

İyilik tek seferlik yapılırsa yardım olur. Süreklilik kazanırsa medeniyet olur.

Bu coğrafyada eğitim bir hak değil, bir ihtimal.

Her on çocuktan altısı ya okula hiç gidemiyor ya da yarıda bırakıyor.

Burada çocuklar sadece ders görmüyor. Tutunuyorlar.

Bu yüzden burası bir okul değil , bir istisna, belki de bir kader müdahalesi.

Kapıda dururken şunu hissettim:

İçeri giren sadece ben değildim.

Bir milletin vicdanı, benimle birlikte sınıfa giriyordu.

Resim 2 Issızlığın Ortasında Bir Merhamet Kalesi

Vakit çok geç değil. Çalışma odama geçtim.

Bu coğrafya için lüks sayılan bir masa ve........

© Habername