Köye Dönüş Bir Romantizm Değil, Türkiye’nin Gelecek Projesidir

Türkiye bugün yalnızca ekonomik bir kriz yaşamıyor. Aynı zamanda üretim krizi, nüfus dengesizliği, gıda güvenliği ve sosyal çözülme gibi birbirini besleyen büyük sorunlarla karşı karşıya bulunuyor.

Enflasyonu konuşuyoruz, hayat pahalılığını konuşuyoruz, işsizliği konuşuyoruz. Ancak bütün bunların temelinde bulunan üretim meselesini yeterince konuşmuyoruz.

Bugün nüfusumuzun büyük çoğunluğu şehirlerde yaşarken köylerimiz boşalmış, tarım arazileri kaderine terk edilmiş, meralar çalı çırpıya dönüşmüş, köy okulları kapanmış, sağlık ocakları işlevini kaybetmiştir.

Bir zamanlar bacası tüten, tarlasında üretim yapılan, çocuk seslerinin yükseldiği Anadolu köyleri bugün sessizliğe bürünmüştür.

Buna karşılık şehirler taşıyamayacağı kadar ağır bir nüfus baskısı altındadır.

Emekli geçinemiyor, genç iş bulamıyor, kiralar aile bütçelerini çökertiyor. İnsanlar beton yığınları arasında hayat mücadelesi verirken, Anadolu’nun bereketli toprakları boş duruyor.

İşte tam da bu nedenle şehirden köye dönüş artık bir tercih değil, Türkiye’nin geleceği açısından stratejik bir zorunluluktur.

Bir Nakliye Parasıyla Köye Dönüş Sağlanamaz

Şehirden köye dönüş projesini yalnızca birkaç bin liralık nakliye desteği vererek hayata geçiremezsiniz.

İnsanlara “Köyünüze dönün” demekle kimse doğduğu yere geri dönmez.

Öncelikle köyleri yeniden yaşanabilir ve cazip hâle getirmek gerekir.

Her köyde hızlı internet bulunmalıdır. Köy okulları yeniden açılmalı, sağlık ocakları işler hâle getirilmeli, şehir merkezlerine düzenli toplu ulaşım sağlanmalıdır.

Elektrik, su, kanalizasyon ve yol gibi temel altyapı sorunları çözülmeli; gençlerin, kadınların ve çocukların sosyal ihtiyaçlarını karşılayabilecek yaşam alanları oluşturulmalıdır.

Köy yalnızca yaşlıların son durağı olmamalıdır.

Köy, gençlerin çalışabileceği, aile kurabileceği, üretebileceği ve geleceğini planlayabileceği çağdaş bir yaşam merkezi hâline getirilmelidir.

Köyüne Dönen Her Aile Bir Üretim Merkezidir

Bugün şehirlerde üretmeden tüketmek zorunda kalan milyonlarca insan vardır.

Oysa köyüne dönen her aile; kendi sebzesini, meyvesini, sütünü, yumurtasını ve etini üretebilen küçük bir ekonomik güç hâline gelebilir.

Bu dönüş yalnızca ailelerin hayatını kolaylaştırmaz.

Ülkenin gıda üretimini artırır, ithalata olan bağımlılığı azaltır, şehirlerdeki kira ve nüfus baskısını hafifletir, devletin sosyal yardım yükünü düşürür ve gıda enflasyonuyla mücadeleye katkı sağlar.

İşsiz ve dar gelirli vatandaşlarımızın şehirlerde bir yaşam kıskacına........

© Habererk