Türkiye’de siyasetin kimlikler üzerinden parçalanmaya çalışıldığı her dönemde karşımıza tek bir "sihirli" kelime çıkarılıyor: "Türkiyeli." Dışarıdan bakıldığında kapsayıcı bir şemsiye gibi sunulan bu kavramın altını biraz kazıdığınızda; karşınıza Kürtçülük, siyasal İslamcılık ve "İkinci Cumhuriyetçi" foncu kalemlerin oluşturduğu o meşhur kesişim kümesi çıkıyor. Bu yapıların ortak paydası bellidir: Türk ulusunu etnik bir kimliğe indirgemek, anayasal yurttaşlık bağını koparmak ve Türkiye Cumhuriyeti’nin üniter yapısını tasfiye etmek. Ulus Devlete Kurulan Semantik Tuzak "Türkiyeli" demek, bir aidiyet bağını reddedip meseleyi sadece coğrafi bir koordinata indirgemektir. Dünyanın hiçbir modern ulus devletinde "Almanyalı", "Fransalı" veya "İngiltereli" gibi zorlama kavramlarla ulusal kimlik aşındırılmaya çalışılmaz. Ancak mesele Türkiye olunca, emperyalist ağababalarının "böl-yönet" stratejisine uygun olarak; "Türk" kavramı ırkçılıkla, "Türkiyeli" kavramı ise demokratlıkla soslanıp önümüze konur. Bu jargonun amacı nettir: 2003 sonrası Irak’ta olduğu gibi siyaseti din, mezhep ve etnisite........

© Habererk