Terörsüz Türkiye başlamadan önce PKK ve türevlerinin ahvali şöyleydi: Türkiye’de silahlı militan yok denecek kadar azdı. Örgüt kırsalda eylem yapamaz noktaya gelmişti. Şehirlerde TUSAŞ, İstiklal Caddesi ve Adana Polis Evi gibi provokasyon amaçlı terör faaliyetlerinde bulunabiliyorlardı. Irak’ta sınır boylarından çekilmişlerdi. Kandil, Gara ve Sincar, PKK’nın kontrolündeydi. Binden fazla köy PKK bölgelerinde kalıyordu. Kuzey Irak’ın farklı yörelerinde kurulan ondan fazla kampta çeyrek milyon insan yaşıyordu.

Suriye’nin üçte biri PKK’nın Suriye kolu olan PYD’nin kontrolündeydi. PYD, Amerika ve Avrupa devletlerinden düzenli olarak aldığı mali yardımların yanında, Suriye’nin petrol ve gaz sahalarının �’ını kontrol ediyordu. PYD’nin ilan ettiği özerk bölgeyi Suriye tanımıştı. Bu nedenle PYD’li teröristler gittikleri yerlerde devlet adamı muamelesi görüyorlardı. PYD’nin 100 000 civarında, ücretli ve eğitimli silahlı mensubu vardı.

2006’da silah bırakan PJAK, Mahsa Amini’nin katledilmesinden sonra yeniden sahalara dönse de şartlar elverişli olmasına rağmen eski gücüne ulaşamamıştı. Kandil dağının iki tarafında 4-5 000 kadar teröristi vardı.

Terörsüz Türkiye ile beraber bu tablo tamamen değişti. PYD ve beraberinde özerk bölge kendini fesih etti. 6700 civarında PYD’li Suriye ordusuna tugaylar halinde katıldı. Önümüzdeki günlerde PYD’liler parti kurup teşkilatlanacaklar. Suriye’nin yönetimine talip olacaklar. Artık Türkiye için tehdit olmaktan çok uzaklar.  Diyelim ki süreç akamete uğradı. PYD’liler özerk bölge kuramazlar. Suriye ordusunun karşısında varlık gösteremezler. 6700 teröristin bir kısmı Kandil’e gider. Bir kısmı da Suriye ordusunda görevine devam eder.

PKK, Irak’ta Kandil’e çekildi. Silahlı unsurlarını Gara ve Sincar’ın yanında kamplardan da çekti. Halen denetiminde dört yüz kadar köy var. Süreç bu aşamadayken akamete uğrasa, PKK çekildiği yerlerde hakimiyet sağlayamaz. Sadece Kandil’de, adeta kuşatılmış olarak, varlıklarını sürdürebilirler. Oysa daha önce Kandil’den Afrin’e kadar olan bölgeyi kesintisiz şekilde........

© Habererk