Bayram gelmeden önce kalp hazırlanırdı.

Evler değil sadece, içimiz temizlenirdi.

Evler hazır, sofralar kurulu…

Çünkü artık bayram, takvimden geliyor.

Fark etmeden büyüttük içimizdeki “filleri”.

Görmezden geldiklerimizle,

Her susuş bir adım oldu,

her kayıtsızlık bir ağırlık.

Konuşmamız gereken yerde sustuk,

durmamız gereken yerde geçtik,

bakmamız gereken yerde gözümüzü çevirdik.

 Yatsıya yakın bir vakitte…

Hâlâ bir yerlerde samimiyetin kaldığını hatırlatan bir kapı çaldı.

Telefon etmeden geldi.

Ama o sarılmanın içinde bir boşluk vardı.

Ağlayamayan bir insanın........

© Habererk