Siyasi ve kültürel bir simge olan bıyık ile bir insanın mensup olduğu grubu, dolayısıyla dünya görüşünü anında tespit edebilirsiniz.

Dudakları açıkta bırakan sünnete uygun bıyık, ağzı neredeyse örten Bektaşi bıyığı, asık suratlı bir solcunun yüzünün tamamlayan Stalin bıyıkları, Hitlervâri fırça bıyık, uçları aşağı sarkan Ülkücü bıyığı, sahibini derhal ele veren cinsten bıyıklardır.

O kadar çok bıyık türü var ki muhtemelen pek çoğunun ismini ilk defa duyacaksınız…

“Karanfil bıyık, kaytan bıyık, pala bıyık, burma bıyık, yastık bıyık, pis bıyık, kırpık bıyık, akrep kıskacı, dudak örten bıyık, ak bıyık, tavşan bıyık, teke bıyık, fırça bıyık, keçiboynuzu bıyık vb.”

Liste böyle uzayıp gidiyor.

Tabii bıyık sadece Türklere has bir olgu da değil..

Dünyada birçok devlet adamının, edebiyatçının, ressamın, filozofun karakteristik bıyıkları vardı.

Mesela Nietzsche'nin bir Alevi dedesini andıran bıyıkları…

Einstein'ın pos bıyıkları…

Salvador Dali'nin ucunu sivriltilerek yukarı doğru bükülmüş muzip bıyığı…

Adolf Hitler’in “diş fırçası” olarak bilinen bıyıkları, tarihe geçen karakteristik bıyıklardır…

Dolayısıyla sakal ve bıyık belli bir kültürün malı değil, “evrensel bir olgu”dur.

Buna rağmen bıyık,  özellikle Cumhuriyet Türkiye'sinde her dönem tartışma konusu olmuştur.

Dün beraberinde kalabalık bir heyet ile “Koç Topululuğunun 100. yılı” nedeniyle Anıtkabir’e giden Rahmi Koç, bundan tam 18 yıl önce, 29.06.2008 tarihli Hürriyet gazetesinde, Ayşe Arman’a verdiği röportajında “Sakallı ve bıyıklıyı katiyen işe almam” demişti.

O dönem bu sözler büyük bir tartışmanın konusu olurken, Yargıtay’ın “Bıyık ve sakal istememek işverenin yönetim hakkı içine girer” şeklinde bir kararı çıkmıştı.

Bir ara, dönemin Doğru Yol Partisi Genel Başkanı Tansu Çiller'in de bıyıklı vekillere tahammül edemediği konuşulmuştu…

Bazı DYP’li vekiller de “Bir kadının damgasını vurduğu........

© Haber7