Küfür, aydının sığındığı son liman, siyasetçinin en ucuz mühimmatıdır. Düşünemeyen aydın, küfre entelektüel kılıf giydirir; konuşamayan siyasetçi, küfrü halk dili diye pazarlar. Biri kelimeleri öldürür, diğeri ise anlamı. Böylece kamusal alan, fikrin değil bağıranın hüküm sürdüğü korkunç bir arenaya dönüşür.

Oysa aydın, kelimeyi arındırmakla, siyasetçi ise sözü çoğaltmakla mükelleftir. Küfür bu ikisinin de sorumluluktan, derinlikten ve hesap vermekten kaçmak için başvurduğu kaçış rampasıdır.

Küfür, sınır tanımaz, pasaport sormaz. Doğu’da hamasetle, Batı’da ironiyle konuşur ama her yerde aynı cehaletin dilini kullanır.

Düşüncenin düşmanı değil, düşüncesizliğin dilidir. Medeniyetler kelimelerle yükselir, küfürle çöker. Çünkü küfür itiraz değil, aczin gürültüsüdür. Bugün siyasetin heybesini dolduran bu gürültü, ne muhalefettir ne cesaret. Sadece fikrin iflas tutanağıdır.

***

Son günlerde Keçiören Belediye Başkanı Mesut Özarslan ile ‘eski’ genel başkanı ve CHP lideri Özgür Özel arasında yaşanan ve kamuoyunu fazlasıyla meşgul eden -tek taraflı- küfürlü mesaj trafiğinde de gördük ki, küfür gerçekten de aczin ifadesidir.

Özel, iddiaları reddetse de, “aileye küfür yok” dese de, karşı tarafı “yalan söylemekle” suçlasa da faydası yok çünkü aynı nefeste şu cümleyi de kuruyor:

“Siyasette öfke de vardır, hakaret de…”

Bunun meali şudur: “Öfke........

© Haber7