Haftanın ilk yazısında siyaset yazmayı düşünüyordum.

Ancak gecenin ilerleyen saatlerinde beklenmedik bir şey oldu…

İçinde bulunduğumuz kirlenmiş çağın, her dolayımı aşarak doğrudan insanı hedef aldığını gösteren bir şey….

Kirlenmiş bir çağda, insanın onurlu bir varlık olarak ayakta durmasının çetinliğini, bu mücadelenin tüm güncel tartışmalardan önemli olduğunu hatırlatan bir şey…

Biraz sarsılmış halde, ilk gençlik yıllarımdan beri aklıma ilk gelen sakinleştiriciye yöneldim. İsmet Özel’in kitabını raftan çekip okunmaktan eprimiş sayfalardan birini açtım…

Sen ağlarken azığımız çoğaldı

elledik halkın ağrılarını cesurca

ağlamasan

kök inatla kavramıyor toprağı

boş umutlar içinde pervasız büyüyor kir

ağlıyorsun ihanete karşı şavkıyor pıçak

bir pıçak ki sevgilim, Sürmene işidir.

İsmet Özel, aşağı yukarı 60 yıl önce, 1968’de yazmış bu şiiri. O zamandan bugüne insan malzemesinin aynı kalmadığı........

© Haber7