Şu konuyu konuşuyor ve yazıyor olmanın ayıbı da bize yeter. Dünyanın savaşa adım adım yürüdüğü bir düzlemde biz köpeklerin insan yemesinden bahsediyoruz.

Hollanda’da yaşayanların sıklıkla şahit olduğu rutin manzaralardan biri; sabahın çok erken saatlerinde köpeklerin tuvalet ihtiyaçlarını gidermeleri için ayrılmış yeşil alanlarda, hayvanlarının peşinde adeta her emre amade bir hizmetçi hatta köle gibi dolaşan, onlar pislerken memnuniyetle sırıtan, sonra bu pislikleri kurallar gereği çöpe atan ve görevini yapmış olmanın huzuruyla evine dönen insanlar görmektir.

Bu insanların önceliği o hayvanların ihtiyaçlarıdır. Hayatlarını onlara göre planlamak zorundadırlar.

Sahi köleliğin tarifi neydi? Bu anlattığım manzarada kim efendi kim köle sizce?

Böyle bir sabah vaktinde Allah’ın bazı insanları nasıl hayvanlara hizmetkar ettiğini görünce, Araf suresinin 179. Ayetinde kullanılan “belhum adal” ibaresinin tefsirini canlı canlı görmüş olduğumu düşünmüştüm.

Ayeti bir okuyalım: “Cehennem için de insanlardan ve cinlerden pek çok kimse yarattık ki onların kalpleri vardır, onlarla anlamazlar, gözleri vardır onlarla görmezler ve kulakları vardır onlarla duymazlar. Bunlar hayvanlar gibi hatta daha aşağıdırlar. İşte bunlar gafillerdir.” (Araf 179)

Bugünlerde özellikle Türkiye’de köpeklerin parçaladığı çocukların konuşuluyor olması her ne kadar akıl almaz bir yere varsa da fıtratını kaybetmiş bazı insancıkların hala utanmadan ve vicdanları sızlamadan köpekleri savunmaya çalıştıklarını görmek gerçekten “hayvanlardan aşağı” olma tarifine ne kadar da uyuyor.

Bir yanda eşrefi mahlukat insan ve daha da hassas olan çocuklar varken diğer yanda kontrolsüz vahşi sokak hayvanlarının olduğu bir denklemde fıtratını kaybetmemiş hangi insan köpeklerden yana tavır alabilir ki?

Bu hengamede kendini........

© Haber Vakti