İnsanlık tarihi boyunca hakikat, önce alkışlanmadı; önce taşlandı.

Çünkü hakikat, çıkarı rahatsız eder.

Adalet, imtiyazı korkutur.

Eşitlik, zulmün düzenini bozar.

Allah, yeryüzünde kendi emirlerini insanlara ulaştırmaları için peygamberler seçti. Fakat neredeyse her toplumda aynı sahne tekrar etti: İnsanlar, peygamberleri dinledikleri sürece sorun yoktu; ne zaman ki peygamberler düzenin çürümüş taraflarına dokundu, işte o zaman savaş başladı.

Çünkü peygamberler yalnızca ibadet anlatmadı.

Bir düzen eleştirisi getirdiler.

Bir ahlak devrimi başlattılar.

Nitekim son peygamber Hazreti Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem de bunun en büyük örneğidir.

O, kız çocuklarının diri diri toprağa gömülmesine karşı çıktı.

Kadını bir eşya değil, insan olarak tanımladı.

Köleliği ortadan kaldıracak kapıları açtı.

Faizi ve tefeciliği ayaklarının altına aldığını ilan etti.

Kumarı, içkiyi, haksız kazancı yasakladı.

Bir insanın başka bir insanı sömürmesine karşı çıktı.

Kabile üstünlüğünü reddetti.

“Arabın Arap olmayana üstünlüğü yoktur” diyerek çağının ırkçı sistemine meydan okudu.

Bugün bazı çevrelerin anlattığı gibi mesele yalnızca bir inanç meselesi değildi. Aynı zamanda........

© Haber Vakti