Bir ev verdiler…

Paran yoksa kefilsiz kredisi bile olan…

Kapısı, Penceresi, Bacası… Kışın yanan sobası…

Yazın üfüren pervanesi…

Odası… Perdesi… Lambası…

Gerekli olan her şey var;

Ama o evi yuva yapacak “saadeti” vermeyi unuttular…

Artık sevgili bulmak kolay…

“Alo naaber?” kadar yakın.

Buluşma, görüşme… Ulaşma…

Mektubun özlemi bitti… Tuşlar hayatımızda;

Her şey tamam…

Ama içine “aşk” koymayı unuttular.

Okul binalarımız var…

Boyası, Kapısı…........

© Haber Gündemim