Konuşma, mutabık kalınan işaretlerin ve seslerin karşıdakinin zihninde anlam oluşturmasını ve mesaja dönüşmesini sağlayan fiziksel ve zihinsel bir süreçtir. Konuşma bozukluğu ise konuşmanın akışında, ritminde, tizliğinde, vurgularında, kompozisyonunda, seslendirilmesinde kurur olmasıdır (Erdem,2013). Çocuklarda konuşma bozuklukları bireysel farklılıklar gösterebilir. Bu süreçte çevresel faktörler, biyolojik faktörler ve aile içi iletişim gibi etkenler belirleyici olabilir. Konuşma bozukluklarının erken fark edilmesi çok büyük önem taşımaktadır. Burada en büyük görev ise ailelere düşüyor. Bu noktada çocukla doğru iletişim kurmak, çocuğa konuşma fırsatları sunmak, etkili kitaplar okutmak ve açık uçlu sorular sorarak dil gelişimini desteklemek önemli uygulamalardır. 

Aynı zamanda çocuklarda fazla ekran maruziyeti de konuşma bozukluklarına sebep olabilir. Ekran karşısında geçirilen süre arttıkça karşılıklı iletişim becerilerinin azaldığını fark ederiz. Bu noktada da ebeveynlere büyük bir sorumluluk düşüyor. Çocukların eline vakit geçirsinler diye bir cihaz vermek kısa vadede bir sorum yaratmıyor gibi gözükse de uzun vadede iletişim becerilerinin zayıflamasına neden oluyor. Çocuklarımızla kurduğumuz iletişimde dil gelişimi etkiliyor. Bir çocuğun dil gelişimi evin içindeki atmosferle, duyduğu kelimelerle ve kendini güvende hissetmesiyle doğrudan........

© Haber Expres Gazetesi