Canım Kadın,

Bazı dönüşümler sessiz ilerlemez.
İçeride bir şeyler değişirken, dışarıda sanki her şey daha da yükselir.
Tepkiler artar, duygular sertleşir, eski refleksler son bir kez sahneye çıkar.
Çünkü insan bu eşikte yalnızca alışkanlıklarını değil,
onlarla tanımladığı kimliğini de bırakır.

Eski bilincin çözülüşü, çoğu zaman bir vedeye benzer.
Ama bu veda romantik değildir.
İnceden inceye acıtır, kafa karıştırır,
“Ben eskiden böyle değildim” dedirtir.
Çünkü artık o “eskisi” de toprağa veriliyordur.

Bu aşamada insan,
“Niye yine böyle hissediyorum?” diye kendini suçlar.
Oysa bu geri dönüş değil,
son dalgadır.
Denizin çekilmeden önce kabarması gibi.

Tanıdık tepkilerin yükselmesi,
eski bilincin hayatta kalma çabasıdır.
“Beni bırakma” der.
“Ben seni bugüne kadar korudum.”
Ve haklıdır da.
Ama artık........

© Haber Ege