​Tarihin öyle dönemeçleri var ki insanın hafızasından ne yazlar ne de kışlar silebilir; ruhumuzda ömürlük birer sızı olarak kalır.

​12 Eylül 1980, bir neslin ve kutlu bir davanın neferlerinin göğsüne saplanan en keskin hançerdir. Dışarıdan bakıldığında askerî müdahale kisvesine bürünen o kara gün, hakikatte bu toprakların öz evlatlarına karşı kurulmuş topyekûn bir imha tuzağıydı.

​Güneş o sabah sadece iktidarın değiştiği bir ülkeye değil, Türk milliyetçiliğinin asil kalesine yöneltilmiş hunharca bir yıkım tablosuna doğmuştur.

​Tabutluklar, havasız hücreler ve insanlık dışı işkencelerle bir neslin yarınları kundaklanmıştır.​Sıkıyönetim mahkemelerinin kurmaca koridorlarında, fidan boylu gençleri "Asılmasınlar da beslensinler mi?" aymazlığıyla darağaçlarına sürdüler.

​Mustafa Pehlivanoğlu’nu, Fikri........

© Günışığı Gazetesi