"Ne kadar savaşçı olursan o kadar üstüne gelir hayat, ne kadar dayanabildiğini görmek için."

Kız kardeşimle kendi aramızda sohbetler etmeyi çok seviyoruz.

Bu sohbetler bazen zor ve yorucu bir günün ardından gelen uzun süreli sessizliklerden sonra, bazen de kahkahaların eşlik ettiği günler ardından başlıyor.

O, yaşadığı hayat sahnesinde zor roller üstlendi.

Yaşadıkları karşısında her defasında yeniden ayağa kalkmayı başardı.

Bu yüzden ona gönül rahatlığıyla "gerçek bir savaşçı" diyebilirim.

İşte bu sözü de böyle bir sohbetimizin ortasında söyledi.

İlk duyduğumda sadece beğendiğim bir cümle olmadı bu. Üzerinde uzun uzun düşündüm.

Çünkü sanırım hepimizin hayatında, peş peşe gelen zorluklar karşısında “Hayat neden hep

üstüme geliyor?” diye sorduğu dönemler olmuştur. Tam her şey biraz yoluna girdi derken

yeni bir problem çıkar. Bir yarayı sararsınız, başka bir yara açılır. Derin bir nefes almak

istersiniz ama sanki hayat buna izin vermez. İşte tam da böyle zamanlarda birçok insan,

hayatın kendisini sınadığını düşünür. Peki gerçekten öyle mi?

Psikolog adayı kimliğimle bu soruya kısa bir cevap verecek olsam, “Hayır.” derdim. Çünkü

psikoloji bize hayatın insanları seçip sınadığını söylemez. Hayatın bilinçli bir planı olduğuna

dair bilimsel bir açıklama yoktur. Ama bildiğimiz çok önemli bir şey var: İnsan zihni

yaşadığı acılara mutlaka bir anlam yüklemek ister. Çünkü belirsizlikle yaşamak zordur.

Canımız yandığında sadece acıyı yaşamayız; o acının neden yaşandığını da........

© Günışığı Gazetesi