“Karakter ve iş ahlakından yoksun bir zekâya güç teslim etmek, ciğeri tilkiye emanet etmekten farksızdır. Unutulmamalıdır ki makam koltukları ahlaki açıkları kapatmaz; aksine zayıf karakterlerin elinde kitlelerin hakkını gasp etme aracına dönüşür.”

Yıllarca bir fabrikanın yönetim kurulunda görev yaptıktan sonra emekliliğin dingin limanına çekilen bilge bir dostum var; adeta çağımızın Behlül Dânâ’sı... Geçenlerde onunla insanı insan yapan adalet, iş ahlakı ve karakter üzerine hasbihal ederken söz, mevki ve makamların insan ruhundaki imtihanına geldi. Engin tecrübesiyle gözlerimin içine bakıp ibretlik bir hikâye anlattı:

“Vaktiyle fabrikamıza, farklı birimlerde görevlendirilmek üzere üç genel müdür alınacaktı. Başvurular arasından seçim yapmak için adayları sessiz sedasız bir imtihana tabi tutmaya karar verdik. Onları sıra dışı bir kahvaltıya davet ettik. Çayın, peynirin, zeytinin ve yumurtanın ortasında, içi canlı kara böceklerle dolu bir tabak vardı.

Adayların bir kısmı hiç istifini bozmadan böcekleri birer birer yemeye başladı. Diğerleri ise böceklere dokunmadan sofradaki yiyeceklerle karınlarını doyurdu.

Patron, böcekleri yiyenlere neden böyle yaptıklarını sordu. Cevapları oldukça soğukkanlıydı:

‘Çünkü onlar kaçanlardı efendim. Elimizden kaçıp gitmesinler diye önce........

© Günışığı Gazetesi