YAŞLILIK SAPAĞI: RUHUN HİÇ YAŞLANMAYAN KUMAŞI
"Ruhun hiç yaşlanmayan kumaşına 'nene' deseniz kırılır, 'gelin' deseniz canlanır. Çünkü insan, gençliğin hırçın fırtınalarından geçip ömür kütüphanesinin kapısını aralasa da kalbi hep o ebedî otuz üç yaşın cennetine ayarlıdır."
1920'li yılların zor zamanları... Yokluk, yoksunluk ve kıtlık hüküm sürmektedir. Pertek'in bir köyünde, açlıktan bitkin düşmüş üç akraba bir evin kapısını çalar. Kapıyı açan yaşlı kadına Kürtçe, "Pire, nan heye?" (Nene, ekmek var mı?) diye sorarlar. Nene, beklenmedik bir öfkeyle onları azarlar ve kapıdan kovar. Şaşkınlık içinde komşuya gidip durumu anlatırlar. Komşu, nenenin kendisine "pire" (nene) denilmesine alındığını söyler ve bir de tavsiyede bulunur: "Ona 'büke' (gelin) diye hitap ederseniz sevinir."
Gençler yeniden kapıyı çalar. Bu kez, "Büke, nan heye?" (Gelin, ekmek var mı?) diye seslenirler. Nene bir anda değişir; taze bir gelin edasıyla onları içeri buyur eder, ağırlar, yedirir, içirir ve memnuniyetle uğurlar. Aynı insanın ruhunda, iki farklı kelimenin uyandırdığı hisler arasında geceyle gündüz kadar fark vardır. İnsan psikolojisi işte böyledir. Peki, yaşlı nene, kendisine "gelin" diye hitap edilmesinin aslında zamanın geri döndürülemez........
