Bir narsistle ilişki yaşayan herkes aynı soruyu sorar:

“Bunu bana nasıl yaptı?”

Asıl sorulması gereken ise şudur: “Buna neden bu kadar uzun süre katlandım?”

Bu soru suçlayıcı değildir; psikolojiktir. Çünkü narsistle ilişkide kalmak, zayıflık değil; yaralı bir bağlanma sisteminin işleyişidir. Bu ilişkiler tesadüfen sürmez. Bağlanma yaraları, kişiyi acıtan ama tanıdık olan bağlara doğru iter.

Bağlanma kuramına göre insan, yakın ilişkilerde çocuklukta öğrendiği stratejileri tekrarlar. Güvenli bağlanan bireyler tutarlılık arar ve bulamadıklarında uzaklaşabilir. Ancak kaygılı bağlanan ya da travmatik bağlanma geliştirmiş kişiler için yakınlık, huzurdan çok hayatta kalma meselesidir.

Narsistle ilişkide kalan kişi çoğu zaman kaygılı bağlanma örüntüsüne sahiptir. Sevgiye ulaşmak için çaba göstermeyi, kendini uyarlamayı, sabretmeyi öğrenmiştir. Çocuklukta sevgi tutarsız verilmiştir: bazen vardır, bazen yoktur. Bu yüzden yetişkinlikte kişi, sevgiyi istikrarla değil, yoğunlukla karıştırır.

Narsist ilişkinin başında yoğunluk sunar. İdealizasyon dönemi, bağlanma yarasını adeta uyuşturur. Kişi ilk kez........

© Günışığı Gazetesi