İtiraf edeyim; bir gün aynaya bakarken birden kendime şu soruyu sordum: “Şu an karşımdaki gerçekten ben miyim, yoksa bir rol mü oynuyorum?”

Kulağa biraz film senaryosu gibi geliyor belki ama eminim çoğumuz hayatın bir yerinde bu soruyu kendi kendimize fısıldamışızdır.

Bir iş görüşmesine giderken taktığımız o ciddi ve kendine güvenen surat; aile yanındaki uysal ve anlayışlı duruş, arkadaş ortamındaki esprili, deli dolu tavır... Hangisi sahiden bize ait?

Ruhumuza Geçirdiğimiz Antik Maskeler

İsviçreli psikiyatrist Carl Gustav Jung bu işe çok takılmış. Buna “Persona” demiş, yani maske. Aslında hepimiz farkında olmadan antik tiyatro oyuncuları gibiyiz. Roma’da oyuncular nasıl rolleri gereği yüzlerine karton ya da kumaştan suratlar geçiriyorsa, biz de sosyal dünyada hayatta kalabilmek için ruhumuza geçiriyoruz bu maskeleri.

Peki, maskeler kötü şeyler mi?

Aslında hayır. Bir doktor maskesi olmadan hastasına mesafe koyamaz, bir hâkim maskesi olmadan tarafsız kalamaz, bir patron maskesi olmadan şirketi yönetemez. Bu biraz hayatın kendi kurduğu bir........

© Günışığı Gazetesi