Hafızam beni yirmi yıl evvelinin Halep’ine götürdü. Almanlar, Halep’in kalesinde ve çeperindeki eski mahallelerde bir de meşhur Halep kapalı çarşısında kültürel ve tarihi miras eksenli önemli bir proje yürütmüşlerdi. Ve üstelik dört yıldır da çalışıyorlardı.

Diyarbakır’daki çalışmalara da UNESCO’nun tarihi ve kültürel mirasın evrensel sahipleniciliği üzerinden taliptiler. Ben dahil bir kaç kişilik bir grubu Halep’teki kültürel miras çalışmalarını yerinde görmek üzere davet etmişlerdi.

Bir minibüsle Antep üzeri Kilis kapısından Suriye’ye giriş yapıp Halep’e varmıştık. Eski şehrin içi denebilecek bir konumdaki otelde konaklamıştık. Evet iyi işler yapılmıştı, Kapalı çarşı’da, Halep Kalesinde gözle görülen farkındalık vardı.

Ama Diyarbakır’la kıyaslayıp ölçüp biçtiğimde bir eksiklik vardı. Sivil toplum örgütsüzlüğü hemen dikkatimi çekmişti. Bütün o yapılan edilen işlerin bir sivil denetim gücüne ihtiyacı vardı ve onlar sahi neredeydiler? Sormuştum şehrin yerlileri olan ev sahiplerine “haklısınız, bizde sivil toplum çok, çok eksik ve yeni, olanlar da büyük ölçüde devlet kontrolünde” demişlerdi. Bunu bir tarafa not........

© Güneydoğu Ekspres