İnsanlığın Beşiğinde Bir Yeniden-İnsanlaşma Hamlesi.

“Bir düşünce insanını değerlendirmenin en sağlıklı yolu, onun hakkında söylenenlerden çok, geride bıraktığı eserleri okumaktır.”

Bir insanı anlamak, çoğu zaman onun hakkında konuşmaktan daha zordur. Belki de insan, en çok insanı anlamakta zorlanıyor. Dinlemeden karar veriyor, okumadan hüküm kuruyor, tanımadan tanımlıyoruz. Kitaplardan önce yorumları, metinlerden önce önyargıları okuyor, bir fikri kaynağından öğrenmeden onun hakkında kanaat oluşturabiliyoruz. Bu durum yalnızca bireysel bir alışkanlık değil, aynı zamanda çağımızın düşünme biçimini de yansıtan bir sorun.

Ali Kemal Özcan’ın Yeniden İnsanlaşma adlı yeni çıkan kitabı, tam da bu çelişkinin ortasında okuyucusuna yalın ama sarsıcı bir soru yöneltiyor: İnsan, gerçekten insan kalmayı başarabiliyor mu? Kitap, bu soruya kesin hükümlerle cevap vermekten ziyade okuyucusunu sorgulamaya davet ediyor. Belki de onu dikkat çekici kılan ilk özellik de budur.

Bir düşünce insanını değerlendirmenin en sağlıklı yolu, onun hakkında söylenenler kadar, hatta onlardan daha fazla, geride bıraktığı eserleri okumaktır. Çünkü zamanın gürültüsü geçicidir, kalıcı olan ise metinlerdir. Günlük siyasi polemikler, sosyal medyanın hızlı hükümleri ve dönemsel tartışmalar unutulur. Geriye yazılmış eserler, geliştirilen yöntem ve yıllar içinde oluşan fikri birikim kalır. Ali Kemal Özcan’ı anlamaya çalışırken de öncelikle bu zemine bakmak gerekir.

Uzun yıllardır Türkiye’nin en karmaşık toplumsal meseleleri üzerine çalışan Özcan, özellikle Kürt meselesi, bölgenin toplumsal yapısı, PKK ve Abdullah Öcalan üzerine yürüttüğü akademik çalışmalarıyla tanınıyor. Bu çalışmalar yalnızca teorik kaynaklara dayanmıyor; saha araştırmaları, gözlemler ve........

© Güneydoğu Ekspres