Köylüyü uygarlık kavramının içine yerleştiren ve büyük bir emek destanı sayılan bu kurumlar, köyün canlandırılmasını amaçlayan, köylünün uyandırılmasını hedefleyen kurumlardı. Bu bakımdan da ulusal başkaldırımızın manifestosu sayılırdı…

Bir köy ağasının, “Bunların her biri kendini bir Atatürk sayıyor” dediği bu kurumların kapatılması bu ülkenin en büyük kaybı ve ayıbıdır…

Tam da burada Efsane Milli Eğitim Bakanı Hasan Ali Yücel’e kulak verme zamanıdır: “Köy Enstitüleri memleketimizin toplumsal geleceğine ve gerçeklerine uyarak yapılmıştır. Bu bizimdir, kimseden almadık, başkaları bizden alsın.”

Bu sözlerden bir süre sonra UNESCO tarafından geri kalmış ülkelere “Çağdaş Kalkınma Modeli” olarak önerilen ve ansiklopedilere de “Türk Buluşu Kurumlar” diye geçen Köy Enstitüleri'nin işlevini bugün yine ve yeniden anlatma zamanıdır…

Ülkemiz kan ve barut kokuları içinde kurtuluş mücadelesi verirken parmağını korkusuzca çağdaşlığa aydınlığa, bilime uzatan devrimci lider Büyük Atatürk’ün o koşullarda kadını, gençliği ve eğitimi cumhuriyet projelerinin temeline koyarken yapmak istediği zaten buydu…

Aşık Veysel’in özel kanunla derslere sokulduğu, Vedat Günyol, Sabahattin Eyüboğlu gibi aydınların ders verdiği bu okulların amacı köyün de, köylünün de kaderini değiştirmek ve geri kalmışlığı ortadan kaldırarak aydınlık bir ülke yaratmaktı.

Onun içindir ki; Büyük Atatürk’ün, “Yalnız siz öğretmenler! Ölen ve öldüren birinci orduya niçin ölüp neden öldürdüğünü anlatan ikinci bir ordunun mensuplarısınız” sözleriyle eğitilen ve eğiten, duruşlarıyla, eserleriyle, kitaplarıyla göğsümüzü kabartan, yüzümüzü güldüren bu kurumlar Mahmut Makal’dan, Talip Apaydın’a, Fakir Baykurt’tan, Mehmet Başaran’a, Dursun Akçam’dan, Ümit Kaftancıoğlu’na, Yakup Kepenek’ten Pakize Türkoğlu’na pek çok yazarın ve aydının yetişmesini sağladı…

Onlar! Kuş uçmaz kervan geçmez yerlerde, karda kışta, yağmurda çamurda, tipide boranda, kapanan yolda akmayan suda okuyan, eğitilen,........

© Gerçek Gündem