O halde pozitif ayrımcılık yaparak konuya kadınlarla başlayalım! Son yıllarda giderek artan baskıcı ve şiddet eğilimli erkek egemen toplum anlayışı arttıkça, silah satın almak ve taşımak kolaylaştıkça; saldırı, darp, yaralama ve cinayet haberleri tavan yapmıyor mu? Bu arada basına yansıyanlar ve açıklananlar var; yansımayanlar ve saklananlar var…

Hal böyleyken bunun adını koyalım. Bunun adı toplumsal sarsıntı, kadınları yok sayma, fiziksel ve düşünsel açıdan baskı altına almak değil midir? Sorularla ilerlersek: Buna izin verecek miyiz? Bunun için de hedef koymaya, kararlı olmaya, gelişmiş Batı’dan çok daha önce bize sunulan haklara sahip çıkmaya ve asla ödün vermemeye kararlı değil miyiz? Daha fazla yıpranmamak için başta kaygı, öfke, üzüntü, stres kaynaklı duygusal boşluklarımızı yönetmeyi öğrenmeye ihtiyacımız yok mu? Hem de nasıl…

En ağır sporları bile rahatlıkla yapan hemcinslerimizi, dövüş tekniklerini iyi bilen kadınları, bilimde, sanatta üstün başarılara imza atan öncülerimizi, politik arenada savrulmayan, sözünden dönmeyen, yeminine sadık kalan ve dimdik duranları örnek almalı ve onlara sahip çıkmalıyız…

Mahalle baskısı bizi sindirebilir mi?

İmza atmasını bilmeyen ama dayak atmasını iyi becerenlere meydanı boş bırakmadan, Anadolu’nun kadim topraklarında kadınların Tanrıça olarak görüldüğünü, Büyük Atatürk’ün bize daha 1930’lu yıllarda sağladığı hakları, böylece geleneksel kalıpların nasıl yıkıldığını, eğitimden tanıklığa her alanda eşitliğin nasıl sağlandığını unutmak bize yakışır mı?

Ekim ve kasım aylarının ulusal, toplumsal, bölgesel önemi nedeniyle konuşma yaptığım salonlarda sadece koltukların, salonların, masaların değil, insanların içinin de, gözlerinin de........

© Gerçek Gündem