Ahmet Davutoğlu, “Siyasetin üst kademelerinde başlayan yozlaşma, toplumun her katmanına sirayet etmektedir. Bu çürümüşlüğün ve yozlaşmanın yaşanmaması için biz elimizden geleni yaptık” diyordu. “Kirlenmiş siyasi iklimin bir parçası olmamak” için partiyi kapatıyorlardı.

Erdoğan da bir zamanlar ‘yozlaşmadan’ şikâyet ederdi.

Sekiz yıl önce, Cumhur İttifakı, bir an önce ‘başkanlık’ sistemine geçmenin telaşı içindeydi—24 Haziran 2018’de erken seçim kararı aldılar.

İyi Parti yeni kurulmuş, teşkilatlanmasını tamamlayamamıştı. Seçimlere girmesinin tek yolu Meclis’te bir gruptu ama milletvekili sayısı yetmiyordu. CHP’li 15 vekil İyi Parti’ye geçerek grup kurmasını sağladılar. Erdoğan çok kızmıştı, “Güneş Motel olayından çok daha öte bir durum. Parlamentonun bu duruma düşmesi bizim için gerçekten bir felaket” diyordu.

Güneş Motel olayı 1970’lerde yaşandı.

Ecevitli CHP 1977 seçimlerinden birinci parti çıkmış ama hükümeti kuracak çoğunluğa ulaşamamıştı. II. Milliyetçi Cephe—Adalet Partisi, MHP, Milli Selamet Partisi—iktidardaydı. Ecevit, Adalet Partisinden istifa eden on bir vekille ‘bakanlık koltuğu’ karşılığında anlaştı ve 42. Hükümeti kurdu. Bir tek Ispartalı Orhan Alp, gensoruya destek verdi ama bakan olmayı—koltuğu—reddetti.

Erdoğan benzer eleştirileri, Aralık 2013’deki bazı istifalarda da yapmış; "Bir insan bir partiden ayrılıyorsa, eğer dürüstse o zaman milletvekilliğinden de ayrılır” demişti.

Ama bütün bunları beş gün içinde unutacak, Türk siyasi tarihinin yüz karası olaylarından biri yaşanacaktı.

Abdullah Gül'ün 24........

© Gazete Pencere