Her gün yüzlerce görüntünün, içeriğin bombardımanı altında zihnimiz adeta bir çöp kutusuna dönüşüyor. Hangi bilginin doğru olduğu bir yana gerekli gereksiz pek çok içeriğe maruz kalıyoruz. Bunu sadece maruziyet olarak tanımlamak da doğru değil belki de. Çünkü bu içerikleri bilerek, isteyerek hayatımıza sokuyoruz. Bunun dışında otobüste, trafikte, sokakta yanar dönerli reklam panoları da peşimizi bırakmıyor. Peki buna nasıl dur diyeceğiz? İşte tam bununla ilgili meseleyi dert edinen bir fotoğraf sergisi açıldı. ‘Zihnimdeki Dalgalar’ adını taşıyan sergi Ayşegül Dolakay’ın ilk kişisel sergisi. Sanatçının fotoğrafladığı dalgalar tıpkı zihnin dalgaları gibi, devinimli ancak enformasyon yığını karşısında durağan. Dolakay, “Dünyayı nasıl algıladığımız kullandığımız kelimelerle yakından ilişkili. İçinden geçtiğimiz dönemde dijital algoritmaların dayattığı içerikler ve niteliksiz yayınların etkisiyle kelimelerimizin giderek eksildiğini, dolayısıyla zihnimizin de daraldığını düşünüyorum. Artık birbirimizi gerçekten dinlemediğimiz, hatta çoğu zaman anlamadığımız bir dönemden geçiyoruz. Fotoğrafla kurduğum ilişki de tam burada başlıyor. Fotoğraf benim için yalnızca bir görüntü üretme biçimi değil; bakışı yavaşlatmanın ve düşünceye yeniden alan açmanın bir yolu” diyor. Dolakay’la ‘Zihnimdeki Dalgalar’ sergisini konuştuk.

İlk kişisel serginiz “Zihnimdeki Dalgalar.” Dalgalar bize neyi anlatıyor?

Aslında bu serginin düşünsel zemini büyük ölçüde Adas’ta yıllardır sürdürdüğüm okuma toplantılarında oluştu. Adas, eşimle birlikte 2017 yılında hayata geçirdiğimiz bir kültür-sanat platformu; zaman zaman sergilere ev sahipliği yapan ama esas olarak sanat ve edebiyat etrafında düşünme alanları açan bir yapı. Edebiyat seminerlerini ben yürütüyorum ve yıllar içinde bu buluşmalar, farklı insanların aynı metin etrafında bir araya geldiği, birlikte düşünmenin mümkün olduğu ortak bir zihinsel zemine dönüştü.........

© Gazete Pencere