Gözlüklerimiz ayrı olabilir; hakikatin dili tektir, oradan konuşalım.

Bizim ülkemizde hangi parti iktidara gelirse gelsin devletin tüm mekanizmalarını çıkar grupları lehine çalıştırmak, yolsuzluk yapmak, yedirmek, kendi de yemek için kullandı. Yetmiş, seksen yıldır parlamentoya gönderdiğimiz milletvekilleri arasında geldikleri gibi giden kaç adam/kadın var? Kamu hizmeti gören tanıdıklarınız yok mu? Onların anlattıkları? Peki, sizin gözlemleriniz?

Kaç nesildir bu durumu için için bilerek demokrasiyi savunuyoruz, adamlar/kadınlar arasından seçimler yapıyoruz ya da Ankara’da birileri biz gidip oy verelim diye birini işaret ediyor, gidip ona oy veriyoruz. Yok mu bizde bir tuhaflık?

Anlatayım, buradaki tuhaflığımızı…

“Ne yediniz kardeşim, yirmi beş yıldır! Gidin de biraz biz yiyelim!” eklektizmi çerçevesinde düşündüğümüz için tuhafız. Tek bir kalıba bağlı kalmıyoruz, en iyi çalma sistemini birleştirme yaklaşımında olduğumuz için tuhafız.

Hepimiz bir büyük adaletsizlikten şikâyet ediyoruz ama küçük avantajlarımızı bırakmak istemiyoruz. Değişmesi gereken iktidarlar ve kurumlar diyoruz da alışkanlıkları, benzerini görünce devreye giren refleksleri içine alan beklenti setini değiştirmemiz gerektiğini hiç düşünmüyoruz. Yolsuzluğu bitirmek sadece kötü davranışı........

© Gazete Pencere