Savrulup gelmiş, tesadüfi bir sürgün gibi yaşadığımız bu hayatta, gerçekliğin farklı yanılsamaları içinde kırılıyor, kıvranıyor insanlığımız. Hakikat ki bir yürek, bir vicdan ve birazcık insan olanda gerçeklik kadar hep aynı yansımayı bulur, bulması lazım, budur insanı insan kılan.

Hakkın hakkını, direkt olarak teslim etmeyen vicdanın başka haklar üzerinden aklanmaya çalışılması, kirlenmiş bir vicdanın kendini temize çekme çırpınmasıdır.

Bir hakkı, emsal bir hak gayreti ortaya koymadan çırılçıplak bir gerçeklik gibi ortaya koyamamak, bir korkaklığın sesidir.

Her hakikat ama ile devam ediyor ve muhalif bir saplantıyla karşılık buluyorsa bu hakikat paydasında bir araya getirilemeyen insanlığa dair son kırıntılardır.

Mazlumun zulme uğradığı gerçekliği, her insanda hakikatin farklı boyutlarıyla tecelli ediyorsa, bu iyiliğin ve kötülüğün ebedi mücadelesinde durduğumuz yeri gösterecektir.

Gücü elinde ve belinde olanın istediği gibi at koşturduğu dünyada hakikat, aynı pencereden bakılamayacak kadar artık değişkendir.

Konuştuğumuz dil, boyandığımız........

© Gazete İpekyol