Masum olarak dünyaya gönderilen insan, içindeki suça eğilimli hislerin yaratılış amacına uygun olarak kullanılmayışı sonucu, şeytanın ve çevresindeki kışkırtıcı etkenlerin teşvikiyle suç işlemektedir. Kişiyi suçtan alıkoyan önemli bir unsur vardır ki o da utanma hissi olarak bilinen “hayâ”dır. Suç eğilimi gösteren kimseyi engelleyen bir perde konumundadır. Bu perde yırtılınca artık o kimseyi içinden engelleyecek bir güç kalmamış olur. Bunun içindir ki, Peygamber (ASV): “İnsanların peygamberlik kelamından anladıkları en önemli düstur şu: ‘hayâ etmezsen artık dilediğini yap!’ sözüdür” buyurmuştur. (Buhari, Ehadisu’l-Enbiya, 54) 

Böyle bir kimseyi ancak dışarıdan bir güç engellemelidir. Toplumlarda ceza sistemi bunun için konulmuştur. Allah’tan korkmayanlar, Allah’ın kullarından korkmalıdır.

Hiçbir baskı ve zorlama olmaksızın suça bulaşmayan, kendi iradesiyle kendini kontrol edebilen insanlar çok azdır. Kur’an-ı Kerim bu durumu: “Şüphe yok ki insanların çoğunluğu fâsıktır” (Maide, 49) ayetiyle bildirmektedir. (Fâsık: kök anlamıyla, olgun hurmanın kabuğundan çıkması demektir. İnsan için, Rabbinin belirlediği helal alanın dışına çıkması da bu kavramla ifade edilmiştir. Bu da günahkârlık ve suçluluk anlamında kullanılır.)

Bir kısım suçların cezaları bizzat Allah tarafından belirlenmiş ve uygulanması istenmiştir. Bunlara “had” adı verilmektedir. Örneğin kısas, hırsızın elinin kesilmesi, zina edene yüz sopa vurulması bizzat Allah tarafından konulmuş cezalardır. Yüce Allah, hırsızlık yapan erkek ve kadının........

© Gazete İpekyol