Sosyal medyada ve bazı yayın organlarında, bir kısım şahısların, "Anlamını bilmeden Kur’ân okumanın bir yararı yok.” şeklinde açıklamalar yaptığına, Kur'an'ı değil, mealini okumayı tavsiye ettiklerine rastlıyoruz. Hatta bu fikirde olan ve benzer açıklamalar yapan bazı ilahiyatçılar da vardır. 

Bu tür açıklamaları yapanlar, eğer cahillikten değilse amaçları,  insanları Kur'an'dan uzaklaştırmaktır. Zaten Kur'an okumak istemeyen ve bahane arayan cahillere fırsat doğar, "Madem anlamıyorum, anlamadan okumak da bazı İlahiyatçı prof'ların dediğine göre boşunaymış, o zaman okumayacağım." Diye düşünür. Böylece toplum Kur'an'dan uzaklaşmış olur. Ama anlamadan okumaya devam edilse, onu anlamaya çalışanların da bulunmasını sağlar. Kur'an'ın kendisi Kur'an'ın okunuşu kadar yazısına da sayfalarına da önem vermiştir.

"Tur'a, işlenmiş ince deriye satır satır yazılmış kitaba yemin olsun ki.." (Tur Suresi, 1-3.) ayetlerinde belirtildiği üzere Allah Kur'an'ın yazısına da, satırlarına da ve üzerine yazıldığı deri parçalarına da yemin ederek önem veriyor, zikretmeye değer buluyor. Onun içindir ki Kuranı anlayarak okumak ibadet olduğu gibi, anlamadan okumak da ibadettir. Bir âlimin şu sözü bu konuda çok manidardır: “Fikri görünür kılan kalem; kalemi anlamlı kılan istikrardır.” Yazının, kalemin manayı, fikri iç âlemden herkesin görebileceği dış âleme aktarmada önemli bir unsur olduğun vurgular. O olmadan mananın da anlaşılmasına imkân yoktur.

Elbette asıl olan, Kur’an’ı anlamak........

© Gazete İpekyol