Dünya, insanı oyalamayı iyi bilir. Daha fazla kazanma hırsı, bitmeyen hedefler, ertelenen değerler İnsan, günün sonunda yorulur ama neden yorulduğunu bile hatırlamaz. Çünkü dünya hayatı, ahireti unutturduğunda ağır bir yüke dönüşür.

Ahiret bilincini kaybeden insan, yaptığı işlerin hesabını düşünmez hale gelir. Haksızlık kolaylaşır, kul hakkı sıradanlaşır, vicdan sessizleşir. Herkes böyle yapıyor cümlesi, yanlışları meşrulaştıran bir kalkan olur. Oysa ahireti hatırlayan insan bilir ki hiçbir söz, hiçbir davranış karşılıksız kalmayacaktır. Dünya nimetleri, amaç haline geldiğinde insanı doyurmaz. Daha çok isteyen ama hiç tatmin olmayan bir ruh hali ortaya çıkar. Hâlbuki ahiret inancı, insana ölçü kazandırır.

Kaybettiklerine sabretmeyi, kazandıklarına şükretmeyi öğretir. Dünya merkezli yaşayan insan........

© Gazete İlk Sayfa