Bu ülkenin fabrikalarında alın teri döken, tarlasında toprağı işleyen, okulunda çocuk yetiştiren, hastanesinde insan kurtaran, devletine yıllarca prim ödeyen milyonlarca emekli bugün açlık sınırının çok altında yaşamaya mahkûm edilmiş durumda. Bir ömür çalışmanın karşılığı, artık ay sonunu getiremeyen maaşlar, pazarda fileyi dolduramayan eller ve her geçen gün biraz daha büyüyen çaresizlik...

İktidar ise milyonlarca emeklinin feryadını duymamakta kararlı görünüyor. Ankara'da rahat koltuklarında oturan, geçim derdi nedir bilmeyen, bir eli yağda bir eli balda yaşayan birkaç kişinin vereceği karar bekleniyor. Üstelik bu karar da sanki kendi ceplerinden para çıkacakmış gibi, kibirli bir tavırla sürekli erteleniyor. Emekli maaşlarına yapılacak üç beş kuruşluk artış için gözler yine ağustos ayına çevrildi. Neden? Bunun makul bir açıklaması var mı? Kendi maaşları, özlük hakları ya da ayrıcalıkları söz konusu olduğunda saatler içinde Meclis'ten geçen düzenlemeler,........

© Gazete Gerçek