Bazı şehirler vardır, insan oradan ayrılsa da hiç gidemez. Çünkü o şehir yalnızca yaşadığı yer değil, çocukluğudur, gençliğidir, ilk sevdasıdır, hatıralarıdır. Samsun benim için biraz da böyledir.

Samsun denince aklıma önce hafta sonu sabahlarının o mis gibi pide kokusu gelir. Daha fırından çıkmadan insanın iştahını kabartan, yanında bir bardak çayla sofraya konulan Samsun pidesi…

Hani öyle alelade bir yemek değildir o; aileyi aynı sofrada buluşturan, hafta sonunu güzelleştiren bir gelenektir.

Sonra kış gelir Samsun'a… Hava soğur, akşam erken iner. Kaz tiridinin mevsimidir artık. Büyük sofralar kurulur, tirit tepsileri ortaya gelir, dostlar bir araya toplanır. Bir yandan sohbet, bir yandan kahkahalar…

Kaz tiridi yalnızca bir yemek değil, paylaşmanın, bir arada olmanın, Samsun'un kültürünü yaşatmanın........

© Gazete Gerçek