“Tarihin akışını değiştiren, ona mührünü vuran veya büyük tehlikelere mâni olan liderlere her memlekette rastlamak mümkün değildir. Atatürk dünya tarihinin nadiren gördüğü bir dehadır. Birinci Dünya Savaşı’ndan sonra, hiçbir mağlup milletin direniş göstermediği zamanda siviller ve askerlerle dünyaya meydan okumuştur.”  Profesör Doktor İlber Ortaylı

19. Yüzyılın sonlarına doğru Osmanlı İmparatorluğu; merkezi otorite, ekonominin gidişatı, siyasi karışıklıklar ve daha pek çok alanda derinleşen krizlerin neticesinde, içinden çıkılması güç bir girdaba sürüklenmiştir. Sanayi devriminin getirdiği teknolojiye uyum sağlayamamış, Avrupa’dan tedarik ettiği ürünlerle kendi üretim kabiliyeti zayıflamış, dış borçları artmış 1881 Düyun-u Umumiye ile kendi gelirlerinin dış borçlara tahsis edilmesi için yine yabancı alacaklıların denetimine bırakılmıştır.

Tüm bu karmaşanın içinde Batı’nın askerî eğitim modelini benimseyen askeri okullara yatırım yapılmış olup kaliteli eğitim gören subay kadroları oluşturulmuştur. 

Memleket dört bir yandan işgal altındayken, başta Anadolu olmak üzere yokluğun had safhaya ulaştığı, askerin elinin kolunun bağlandığı bir dönemde, bağımsız Türkiye’ye giden yolun milletle olacağına inanan vizyon da bu kadrolardan çıkmıştır.

Bugüne ait yazımı, şu an özgürce bu yazıyı kaleme alabiliyorsam “sayende” diyebileceğim Gazi Mustafa Kemal Atatürk’e ithafen yazıyorum.

Vizyonerdi; İmkânsız görüneni, inancıyla mümkün kıldı. Tek başına bağımsız Türkiye Cumhuriyeti’ne inandı ve bir milleti........

© Gazete Gerçek