Nitekim sadece skor anlamında değil, oyun anlamında da Galatasaray'ın nasıl sıradan bir takıma dönüştüğünü görmemek ve bahaneyi başka yerlerde aramak, olsa olsa 'şark kurnazlığı' olur..

Maçın hakkı bana göre beraberlikti, ancak Galatasaray açısından, bu beraberlikten çıkarılması gereken asıl mesaj, skorun çok ötesindeydi...

Çünkü bu skor Sarı-Kırmızılılar adına, iki puan kaybından ziyade, takım halinde yaşanan form düşüşünün somut göstergesiydi...

Maçın genel analizini yaparken, Galatasaray'ın ligin ikinci yarısına belirgin bir düşüşle girdiğini söylemek, bana göre yapılacak en basit yorum olurdu..

Keza ev sahibinin,

Fenerbahçe karşısındaki isteksiz, güçsüz ve dağınık oyununun devam ettiğini söylemek bile, bu bağlamda yeterli olmazdı..

Keza 90 dakika boyunca rakip kaleye yalnızca 3 isabetli şut atabilen Galatasaray'ın bu görüntüsünü, sadece kadrosundaki eksiklere bağlamakta, doğru bir tesbit olamazdı...

NEDEN Mİ?

Orta saha bağlantısı kopuk, defansı dağınık, hücum üretkenliği de sınırlı olan bu görüntü, "eksikler döndüğünde belki tablo değişir' düşüncesine de zemin hazırlamıyordu..

Ancak bugünden söylenebilecek net bir gerçek vardı ki; bu Galatasaray, alıştığımız o eski Galatasaray değildi!

Atletico Madrid maçı öncesi, ciddi bir alarm anlamına geliyordu..

İşte tam bu nokta bir gerçeği daha hatırlatmakta fayda vardı..

Futbol bazen skordan önce oyunu, oyundan önce de gerçeği........

© Fotospor