Sahada gördüğümüz tablo ise; isimler değişmiş ama filmin senaryosu aynıydı..

Şimdi vâr olan sıkıntıları konu başlıklarına ayırarak analiz edelim ki, daha net anlaşılsın..

1. Skor ve yanıltmasın..

1-0 kazandık... İyi mi? Kağıt üstünde iyi...

Ama kapanan, 10 kişiyle savunma yapan, kontraya bile nadiren çıkan bir takıma karşı, tek golle.kazanmak, turu getiren skor değildir..

Rövanşta ilk 15. dakikada golü yediğin an, 90 dakika boyunca stres yaşarsın, bu bir..  

Ayrıca tek gollü skorun bir başka tehlikesi de rehavettir... 

"Nasılsa turu geçeriz" duygusu ise, eylül ayında ligde de Avrupa'da da can yakar, bu da iki...

2. Hocanın oyun planı neydi?  

Gornik'in planı netti: Kalabalık savunma, ikinci bölge, uzun top..

Peki bizim planımız neydi?  

Topu çevirdik. Kenara gittik ama çizgiye inip, rakip defansın arkasına orta yapmak yerine, sürekli içe kat ettik.. 

Her defasında rakip karşıladı...

Biz bıkmadan, usanmadan tekrarladık... 

Üçüncü bölgede futbol aklı yoktu..

Duvar pası yoktu, araya koşular yoktu, savunma arkasına sarkma, hiç yoktu.. 

Sol bekte oynayan önce Oosterwolde,.sonra Levent içeri girmedi..

İsmail hoca takımın futbol aklı olması gereken Asensio'yu kenarda oturup, Fred'i çakma 10 numara gibi oynatınca...

Brezilya'lı bağlantıyı kuramadı, Talisca istediği yerlerde topla buluşamadı..

Yani rakip "gelin" dedi..* 

Biz de "tamam geliyoruz" deyip 90 dakika sürekli duvara tosladık..

Daha da önemlisi, İsmail hocadan bu........

© Fotospor