Açık konuşalım:
Bu bir tercih değil, bu bir politikadır.
Yıllarını altyapılarda geçiren, yokluk içinde sporcu yetiştiren, milli takımlara oyuncu kazandıran Türk antrenörler; iş vitrine gelince bir kenara itilmektedir. Yetiştirdiği sporcunun milli takımda parladığını izleyen Türk antrenör, o takımın başında yer bulamıyorsa burada ciddi bir adaletsizlik vardır.

Peki soruyoruz:
Bu düzen kime hizmet etmektedir?
Yabancı antrenörlere ödenen astronomik ücretler, sağlanan ayrıcalıklar ve koşulsuz güven ortamı; Türk antrenörlere neden reva........

© Fotospor